DARMOWA DOSTAWA OD 200ZŁ🎁
SHIRT
ME.PL
Techniki nadruku

Słownik nadruków: 40 pojęć wyjaśnionych po ludzku

Słownik nadruków: 40 pojęć wyjaśnionych po ludzku

Słownik nadruków: 40 pojęć wyjaśnionych po ludzku

Zamawiasz koszulki i nagle czytasz, że plik ma być „w krzywych”, odzież ma „180 gramów”, a nadruk „wymaga białego podkładu”. Brzmi jak inny język, bo to faktycznie jest inny język — branżowy.

Zebraliśmy 40 pojęć, które realnie padają w rozmowie z drukarnią. Każde ma jedno zdanie definicji i krótkie wyjaśnienie, kiedy ma dla Ciebie znaczenie. Bez teorii poligraficznej, za to z uwagami z hali produkcyjnej.

Piszę to jako osoba, która sama ustawiała te maszyny. Część rzeczy w tym słowniku zobaczysz dopiero po kilkuset zleceniach, a nie w specyfikacji producenta.

Najważniejsze w skrócie

  • Trzy pojęcia decydują o efekcie: gramatura odzieży, technika zdobienia i format pliku. Reszta to szczegóły.
  • „Plik w krzywych” nie jest kaprysem — chodzi o to, żeby Twoja czcionka nie zamieniła się u nas w inną.
  • Sublimacja nie działa na bawełnie, a haft nie działa na cienkiej dzianinie. To ograniczenia fizyczne, nie brak dobrej woli.
  • Biały podkład to powód, dla którego kolorowy nadruk na czarnej koszulce jest grubszy w dotyku niż ten sam nadruk na białej.
  • Odporność koloru na pranie ma własną normę badawczą — ISO 105-C06, ostatnio potwierdzoną jako aktualna w 2026 roku.
Cztery techniki zdobienia odzieży pokazane obok siebie: DTF, sitodruk, haft i sublimacja
Te same cztery litery, cztery techniki. Różnicę w fakturze widać dopiero z bliska — i właśnie o tej różnicy jest połowa tego słownika.

Techniki zdobienia (1–8)

Technikę dobiera się do celu, nakładu i materiału. Droższa metoda bywa gorszym wyborem — haft na cienkim t-shircie wygląda słabiej niż dobry nadruk.

1. DTF (Direct to Film)

Nadruk drukowany najpierw na folię, a dopiero potem przenoszony na odzież pod prasą. Grafika powstaje na powlekanej folii PET, zostaje zasypana proszkiem klejącym i utrwalona (Direct-to-film printing, dostęp 11 sierpnia 2026).

Kiedy ma znaczenie: DTF nie wymaga oddzielnej matrycy dla każdego koloru. Dlatego przy jednej sztuce i przy pełnokolorowym zdjęciu jest zwykle najrozsądniejszym wyborem.

2. Sitodruk

Technika, w której farbę przeciska się przez siatkę z wyciętym wzorem — osobną dla każdego koloru. Przygotowanie zajmuje czas, samo drukowanie już nie.

Kiedy ma znaczenie: koszt przygotowania rozkłada się na nakład. Przy kilku sztukach jest nieopłacalny, przy kilkuset bije wszystko inne.

3. Haft komputerowy

Wzór wyszywany nićmi przez maszynę sterowaną plikiem haftu. Nie jest drukiem — nie ma tu farby ani folii, jest przędza i igła.

Kiedy ma znaczenie: świetnie wygląda na polo, czapkach i bluzach. Na cienkiej dzianinie potrafi ściągnąć materiał i wybrzuszyć całą przednią część.

4. Sublimacja

Barwnik przechodzi w gaz i wnika w strukturę włókna poliestrowego. Nadruk nie leży na tkaninie, tylko jest w niej.

Kiedy ma znaczenie: na bawełnie sublimacja nie zadziała, bo barwnik nie ma się w czym zakotwiczyć. Działa na poliestrze i na kubkach z powłoką.

5. DTG (Direct to Garment)

Druk atramentowy bezpośrednio na gotowej koszulce, bez folii pośredniej. Wymaga zwykle chemicznego zagruntowania tkaniny przed drukiem.

Kiedy ma znaczenie: DTG lubi bawełnę i nie lubi mieszanek z dużym udziałem poliestru. Wpisujemy go tu porównawczo — nie stosujemy tej techniki.

6. Flex

Jednokolorowa folia wycinana ploterem i wgrzewana w tkaninę. Daje gładką, lekko błyszczącą powierzchnię bez rastra i przejść tonalnych.

Kiedy ma znaczenie: sprawdza się przy numerach i napisach, odpada przy zdjęciach. Opisujemy ją porównawczo, bo w naszej ofercie jej nie ma.

7. Flock

Folia z nawierzchnią z krótkiego włosia, przypominająca w dotyku zamsz. Ma wyraźną fakturę, którą czuć palcem.

Kiedy ma znaczenie: efekt jest dekoracyjny i modowy, ale detal ginie. Również wyłącznie porównawczo — tego nie robimy.

8. Transfer (termotransfer)

Zbiorcza nazwa metod, w których grafika powstaje na nośniku i jest przenoszona ciepłem. DTF, sublimacja i flex to różne odmiany tego samego pomysłu.

Kiedy ma znaczenie: „transfer” w domowym rozumieniu to najczęściej papier z drukarki atramentowej. Ten wariant znosi kilka prań i nie ma wiele wspólnego z DTF.

Czego u nas nie znajdziesz

DTG, flex, flock i transfer domowy opisujemy dla porządku, bo padają w rozmowach i w ofertach konkurencji. My pracujemy na czterech technikach: DTF, sitodruk, haft komputerowy i sublimacja. Pełne zestawienie znajdziesz na stronie technologie nadruku.

Na czym działa która technika — skrót do zapamiętania
TechnikaDziała dobrze naOdpada, gdy
DTFbawełna, mieszanki, poliester, kolor dowolnychcesz nadruku niewyczuwalnego w dotyku
Sitodrukduże nakłady, 1–4 kolory, płaskie powierzchniezamawiasz kilka sztuk albo pełne zdjęcie
Haftpolo, czapki, bluzy, gęste dzianinywzór ma drobne litery albo cienką dzianinę pod spodem
Sublimacjajasny poliester, kubki z powłokąmateriał jest bawełniany albo ciemny

Odzież i materiał (9–16)

Ta grupa pojęć decyduje o tym, jak koszulka leży i ile wytrzyma. Nadruk jest tylko tak dobry, jak tkanina pod nim.

Zbliżenie na splot single jersey w bawełnianej koszulce z widocznymi oczkami dzianiny
Splot single jersey w powiększeniu. Po tej stronie widać oczka, po drugiej — poprzeczne prążki. To jest tkanina, na której powstaje większość koszulek na świecie.

9. Gramatura (g/m²)

Masa jednego metra kwadratowego tkaniny, podawana w gramach. To najkrótsza odpowiedź na pytanie „czy ta koszulka jest cienka”.

Kiedy ma znaczenie: przy nadruku na wylot prześwitującej koszulce widać rękę pod materiałem. Wyższa gramatura to też sztywniejsze podłoże dla haftu.

Typowe gramatury dzianiny w koszulkach Wykres słupkowy poziomy porównujący cztery gramatury dzianiny: 140 gramów na metr kwadratowy to koszulka letnia i przewiewna, 160 gramów to najczęstszy standard, 180 gramów to wersja gęstsza i mniej prześwitująca, 220 gramów to koszulka ciężka o kroju zbliżonym do oversize. Wspólna skala od 0 do 240 gramów na metr kwadratowy. 140 g/m² — lekka, letnia, potrafi prześwitywać 160 g/m² — najczęstszy standard rynkowy 180 g/m² — gęstsza, dobra baza pod duży nadruk 220 g/m² — ciężka, trzyma formę, cieplejsza 0 120 240 g/m²
Zakresy typowe dla dzianiny single jersey w koszulkach. Wartości orientacyjne — konkretny model potrafi odbiegać o kilkanaście gramów.

10. Single jersey

Podstawowy splot dzianiny, z którego szyje się większość koszulek. Ma gładkie prawe oczka i poprzeczne prążki po lewej stronie.

Kiedy ma znaczenie: dzianina się rozciąga, więc nadruk musi być elastyczny. Sztywna warstwa na rozciągliwym podłożu pęka przy pierwszym mocniejszym naciągnięciu.

11. Ring-spun (przędza obrączkowa)

Przędza skręcana metodą, która układa włókna równolegle i zbija je ciasno. Efekt to nić gładsza i mocniejsza od zwykłej.

Kiedy ma znaczenie: gładsza powierzchnia to ostrzejsza krawędź nadruku. Na chropowatej tkaninie drobne litery rozmywają się w oczkach dzianiny.

12. Bawełna czesana (combed)

Bawełna, z której przed przędzeniem wyczesano krótkie i nierówne włókna. Zostają dłuższe, co daje mniej meszku na powierzchni.

Kiedy ma znaczenie: mniej meszku to mniej mikroskopijnych włosków sterczących nad nadrukiem. Różnicę widać najbardziej na czarnej koszulce z białym motywem.

13. Open-end (bawełna zgrzebna)

Tańsza metoda przędzenia bez czesania, dająca nić grubszą i bardziej puszystą. To standard w budżetowych modelach odzieży.

Kiedy ma znaczenie: taka koszulka jest w porządku pod duży, prosty nadruk. Pod drobny detal i cienkie linie wybieraj raczej ring-spun.

14. Mieszanka (CVC, poliester, triblend)

Tkanina z co najmniej dwóch surowców, najczęściej bawełny i poliestru. Mniej się gniecie i szybciej schnie niż czysta bawełna.

Kiedy ma znaczenie: udział poliestru zmienia dobór techniki i podnosi ryzyko migracji barwnika. Przy zamówieniu warto podać skład, a nie tylko model.

15. Ściągacz

Elastyczny splot przy dekolcie, mankietach i dole bluzy. Odpowiada za to, czy koszulka wraca do kształtu po zdjęciu przez głowę.

Kiedy ma znaczenie: ściągacz z domieszką elastanu trzyma dekolt dłużej. To pierwsze miejsce, po którym poznaje się tanią odzież po dziesiątym praniu.

16. Pilling (mechacenie)

Drobne kulki włókien tworzące się na powierzchni tkaniny od tarcia. Ocenia się je w badaniach laboratoryjnych według normy ISO 12945.

Kiedy ma znaczenie: mechacenie dotyczy tkaniny, nie nadruku. Koszulka może mieć nienaruszony nadruk i jednocześnie wyglądać na zużytą.

Plik i projekt (17–24)

Najwięcej opóźnień w produkcji bierze się z plików, nie z maszyn. Osiem pojęć poniżej rozwiązuje większość tych sytuacji.

17. Wektor

Grafika zapisana jako opis kształtów, a nie jako siatka pikseli. Można ją powiększać dowolnie bez utraty jakości (Adobe, Raster vs. vector, dostęp 11 sierpnia 2026).

Kiedy ma znaczenie: logo w wektorze da się wydrukować na przypince i na plecach bluzy z tego samego pliku. Formaty: SVG, AI, EPS, PDF z krzywymi.

18. Raster (bitmapa)

Grafika zbudowana z pikseli o stałej liczbie. Po powiększeniu piksele stają się widoczne i obraz się rozmywa.

Kiedy ma znaczenie: zdjęcia zawsze są rastrem i to jest w porządku. Problem zaczyna się, gdy logo istnieje wyłącznie jako mały JPG ze strony internetowej.

19. DPI i PPI (rozdzielczość)

Liczba punktów lub pikseli przypadająca na cal wydruku. Dla grafiki rastrowej przyjmuje się 300 punktów na cal w docelowym rozmiarze.

Kiedy ma znaczenie: liczy się rozdzielczość przy finalnej wielkości nadruku. Plik 300 DPI o wymiarach 3 cm nie nadaje się na nadruk 30 cm.

20. Krzywe (font zamieniony na kształty)

Zamiana tekstu na kształty graficzne, żeby przestał zależeć od czcionki. Po tej operacji nie da się już poprawić literówki.

Kiedy ma znaczenie: bez krzywych Twoja czcionka może się u nas podmienić na domyślną. Dlatego prosimy o krzywe, a nie dlatego, że lubimy formalności.

21. Kanał alfa (przezroczystość)

Informacja w pliku o tym, które fragmenty grafiki są przezroczyste. Zapisują ją PNG, TIFF i PDF; JPG nie potrafi tego zrobić.

Kiedy ma znaczenie: logo w JPG zwykle ma białą ramkę tła. Na czarnej koszulce ta ramka wyjdzie jako biały prostokąt wokół znaku.

22. RGB i CMYK

Dwa sposoby opisu koloru: świecącym ekranem (RGB) i mieszaniem farb (CMYK). Zestaw barw możliwych do uzyskania nazywa się gamutem.

Kiedy ma znaczenie: jaskrawe zielenie i neonowe błękity z ekranu leżą poza gamutem farb. Dlatego wydruk wygląda na spokojniejszy niż podgląd w telefonie.

23. Pantone TCX

Wzornik kolorów wybarwionych na tkaninie bawełnianej, nie na papierze. Ten sam numer we wzorniku papierowym oznacza inny odcień na materiale.

Kiedy ma znaczenie: przy odzieży firmowej z kolorem z księgi znaku warto podać wzornik tekstylny. Dopasowanie do papierowego wzornika bywa kompromisem.

24. Pole zadruku (obszar nadruku)

Maksymalny prostokąt, w którym maszyna może umieścić grafikę na danym produkcie. Zależy od modelu odzieży i od techniki.

Kiedy ma znaczenie: pole zadruku ogranicza rozmiar Twojego projektu, także w rozmiarze S. W kreatorze nadruków widzisz je od razu jako ramkę na podglądzie.

Podgląd w kreatorze nadruków z zaznaczonym polem zadruku i wgraną grafiką
Ramka pola zadruku w kreatorze. Jeśli grafika z niej wystaje, nie jest to kwestia negocjacji — maszyna po prostu nie sięgnie dalej.

Produkcja (25–32)

Te pojęcia rzadko padają w rozmowie z klientem. Warto je znać, bo tłumaczą, dlaczego coś kosztuje więcej albo trwa dłużej.

25. Biały podkład (underbase)

Warstwa białej farby drukowana pod kolorem na ciemnej odzieży. Bez niej kolory wsiąkają w ciemne tło i gasną.

Kiedy ma znaczenie: podkład dokłada warstwę, więc nadruk na czarnym jest grubszy w dotyku. To nie jest wada wykonania, tylko warunek widoczności koloru.

26. Utwardzanie (curing)

Podgrzanie nadruku do temperatury, w której farba trwale się zespala. Typowa farba plastizolowa w sitodruku wymaga około 160 °C (ScreenPrinting.com, dostęp 11 sierpnia 2026).

Kiedy ma znaczenie: nadruk niedogrzany wygląda dobrze i schodzi po drugim praniu. Większość „wadliwych nadruków” z internetu to błąd na tym etapie.

Temperatury w cyklu życia nadruku Wykres punktowy typu lollipop na wspólnej skali od 0 do 220 stopni Celsjusza. Zalecane pranie odzieży z nadrukiem: 30 stopni. Utwardzanie farby plastizolowej w sitodruku: około 160 stopni. Sublimacja w naszej produkcji: około 190 do 200 stopni. Różnica między praniem a produkcją pokazuje, dlaczego prawidłowo utwardzony nadruk nie schodzi w pralce. 0 110 220 °C 30 °C zalecane pranie ~160 °C utwardzanie sitodruku ~190 °C sublimacja
Temperatura utwardzania farby plastizolowej za ScreenPrinting.com; temperatura sublimacji i zalecenie prania — z naszej codziennej produkcji. Prawidłowo utwardzony nadruk pracuje w pralce daleko poniżej temperatury, w której powstał.

27. Sito (matryca)

Rama z napiętą siatką, na której naświetla się kształt jednego koloru. Każdy kolor w projekcie potrzebuje osobnego sita.

Kiedy ma znaczenie: liczba kolorów przekłada się wprost na liczbę matryc i czas przygotowania. Ograniczenie palety obniża koszt bardziej niż zmniejszenie nadruku.

28. Prasa transferowa

Urządzenie dociskające grafikę do tkaniny z zadaną temperaturą i czasem. Pracuje na trzech parametrach: temperatura, czas i siła docisku.

Kiedy ma znaczenie: te same parametry na innej tkaninie dają inny efekt. Dlatego przy nowym modelu odzieży zawsze robimy próbę przed nakładem.

29. Digitalizacja haftu (punching)

Zamiana grafiki na ścieżkę igły, czyli plik sterujący hafciarką. Robi to człowiek, a nie automat — to osobna praca projektowa.

Kiedy ma znaczenie: digitalizację wykonuje się raz na wzór i można ją wykorzystywać ponownie. Przy pierwszym zamówieniu haftu warto o nią zapytać wprost.

30. Gęstość ściegu

Liczba ściegów przypadająca na daną powierzchnię haftu. Wyższa gęstość to pełniejsze krycie i większa sztywność wyszycia.

Kiedy ma znaczenie: gęsty haft na cienkiej dzianinie marszczy materiał. Zdarza się, że lepszym rozwiązaniem jest zmiana odzieży, a nie wzoru.

31. Stabilizator (flizelina)

Materiał podkładany pod tkaninę na czas haftowania. Trzyma dzianinę w miejscu, żeby igła jej nie ściągnęła.

Kiedy ma znaczenie: to on odpowiada za to, czy wyszyte logo jest równe. Przy elastycznych materiałach dobór stabilizatora bywa ważniejszy od samego wzoru.

32. Próg opłacalności nakładu

Liczba sztuk, powyżej której inna technika staje się rozsądniejsza. Wynika z podziału kosztu przygotowania na sztuki.

Kiedy ma znaczenie: przy kilku sztukach wygrywa DTF, przy dużym nakładzie sitodruk. Konkretny próg zależy od liczby kolorów i modelu odzieży.

Zbliżenie na wyszyte komputerowo logo na koszulce polo z widocznym ściegiem
Haft z bliska. Widać tu jednocześnie gęstość ściegu i pracę stabilizatora — materiał pod wyszyciem jest płaski, bez marszczenia.

Wady i trwałość (33–36)

Cztery pojęcia, które przydają się, gdy coś poszło nie tak. Pozwalają nazwać problem, zamiast pisać „nadruk jest brzydki”.

33. Migracja barwnika

Barwnik z tkaniny przenika w warstwę nadruku i przebarwia go od spodu. Najczęściej dotyczy poliestru w mocnych kolorach.

Kiedy ma znaczenie: efektem bywa biały nadruk, który po kilku dniach robi się różowy. Ryzyko zmniejsza dobór odzieży i farb blokujących.

34. Pękanie nadruku (cracking)

Siatka drobnych pęknięć w warstwie nadruku po rozciąganiu i praniu. Pojawia się najpierw na dużych, pełnych płaszczyznach.

Kiedy ma znaczenie: często wynika z niedogrzania albo ze zbyt grubej warstwy. Duże jednolite plamy koloru starzeją się szybciej niż grafika liniowa.

35. Ślad prasy (odparzenie)

Widoczny prostokątny obrys lub przetarcie w miejscu docisku prasy. Najbardziej rzuca się w oczy na ciemnych, gładkich materiałach.

Kiedy ma znaczenie: część śladów znika po pierwszym praniu, część nie. Przy delikatnych tkaninach stosuje się niższą temperaturę i podkładki.

36. Odporność wybarwień na pranie

Miara tego, jak bardzo kolor blaknie i barwi inne tkaniny w praniu. Bada się ją według normy ISO 105-C06, potwierdzonej jako aktualna w 2026 roku.

Kiedy ma znaczenie: dotyczy tkaniny, nie nadruku — to dwie osobne rzeczy. Nowa ciemna koszulka potrafi zafarbować pranie niezależnie od jakości grafiki.

Pielęgnacja i certyfikaty (37–40)

Ostatnia grupa dotyczy tego, co dzieje się z odzieżą po odebraniu paczki. Tu decyduje się realna żywotność nadruku.

37. Pranie na lewej stronie

Odwrócenie odzieży przed praniem, żeby nadruk nie tarł o bęben i inne rzeczy. Najprostszy zabieg wydłużający życie grafiki.

Kiedy ma znaczenie: działa przy każdej technice, także przy haftach. Do tego 30 °C i program bez długiego wirowania.

38. Prasowanie z pominięciem nadruku

Prasowanie odzieży od lewej strony albo przez bawełnianą ściereczkę. Żelazko postawione wprost na nadruku potrafi go stopić.

Kiedy ma znaczenie: żelazko osiąga temperatury zbliżone do prasy transferowej. Różnica polega na tym, że w domu nikt nie kontroluje czasu i docisku.

39. OEKO-TEX STANDARD 100

Certyfikat potwierdzający przebadanie wyrobu pod kątem substancji szkodliwych. Badaniu podlega każdy element — nici, guziki i dodatki — wobec listy ponad tysiąca substancji (OEKO-TEX, dostęp 11 sierpnia 2026).

Kiedy ma znaczenie: pojawia się w zapytaniach firmowych i w odzieży dziecięcej. Certyfikat dotyczy bezpieczeństwa chemicznego, a nie trwałości ani jakości szycia.

40. GOTS

Standard dla tekstyliów z włókien organicznych, z dwoma poziomami oznaczeń. Etykieta „organic” wymaga minimum 95% włókien certyfikowanych, „made with organic” — minimum 70% (GOTS, Label Grades, dostęp 11 sierpnia 2026).

Kiedy ma znaczenie: przy zamówieniach firmowych z wymogami środowiskowymi warto pytać o poziom etykiety. Sama fraza „bawełna organiczna” nie mówi nic o certyfikacie.

Chcesz to sprawdzić na własnym projekcie?

Najszybszy sposób na przetestowanie połowy tych pojęć to wrzucenie pliku do kreatora. Zobaczysz pole zadruku, podgląd na wybranym modelu i realny rozmiar grafiki. Modele dostępne z personalizacją znajdziesz w kategorii koszulki z własnym nadrukiem, a samo projektowanie zaczniesz w kreatorze nadruków. Przy zamówieniu dla zespołu napisz z liczbą sztuk i plikiem — podpowiemy technikę i wskażemy próg, od którego zmienia się opłacalność.

Najczęstsze pytania

Jakie pojęcie warto znać, jeśli mam poznać tylko jedno?

Gramaturę. Decyduje o tym, jak koszulka leży, czy prześwituje i jak zachowa się pod nadrukiem. Reszta pojęć jest łatwiejsza do nadrobienia w rozmowie z drukarnią.

Dlaczego drukarnia prosi o plik „w krzywych”?

Bo tekst zapisany jako czcionka zależy od tego, czy ta czcionka jest zainstalowana na naszym komputerze. Po zamianie na krzywe litery stają się kształtami i wyglądają identycznie wszędzie. Zamiana jest nieodwracalna, więc zachowaj też wersję edytowalną.

Czy nadruk na czarnej koszulce zawsze jest grubszy?

Przy kolorowej grafice zwykle tak, bo pod kolorem leży biały podkład. Wyjątkiem jest nadruk jednokolorowy w barwie jaśniejszej, ale kryjącej samodzielnie. Grubość nie oznacza gorszej jakości.

Czy sublimacja zadziała na mojej bawełnianej koszulce?

Nie. Barwnik sublimacyjny wiąże się z włóknem poliestrowym i na bawełnie nie ma się w czym zakotwiczyć. Na bawełnę wybierz DTF, sitodruk albo haft.

Co zrobić, gdy mam logo tylko jako mały plik JPG?

Napisz do nas przed zamówieniem i podeślij, co masz. Część znaków da się odtworzyć wektorowo, część wymaga przerysowania od zera. Nadruk z rozmytego JPG-a wyjdzie rozmyty niezależnie od techniki.

Co dalej

Ten słownik jest punktem wyjścia, nie końcem tematu. Jeśli wybierasz między technikami, zacznij od strony technologie nadruku — tam każda z nich jest opisana z zastosowaniami. Jeśli szukasz konkretnego produktu, przejdź do koszulek z własnym nadrukiem.

Masz pojęcie, które usłyszałeś, a którego tu nie ma? Napisz — dopisujemy hasła na podstawie realnych pytań, a nie listy z internetu.


O autorze. Wojciech Poradzisz — od ośmiu lat w branży personalizacji odzieży. Zaczynał jako operator drukarek i hafciarek, dziś prowadzi shirtme.pl. Definicje w tym słowniku opisują to, co realnie dzieje się przy maszynie, a nie to, co jest w folderach producentów.

Źródła: OEKO-TEX, STANDARD 100 — zakres badania i lista ponad tysiąca substancji szkodliwych (dostęp 11 sierpnia 2026) · GOTS, Label Grades — progi 95% i 70% zawartości włókien organicznych (dostęp 11 sierpnia 2026) · ISO 105-C06:2010, Textiles — Tests for colour fastness, Part C06, publikacja potwierdzona jako aktualna w 2026 r. · ISO 12945, Textiles — Determination of fabric propensity to surface pilling — norma badania mechacenia · Adobe, „Raster vs. vector” — zależność jakości od rozdzielczości (dostęp 11 sierpnia 2026) · ScreenPrinting.com — temperatura utwardzania farby plastizolowej ok. 160 °C / 320 °F (dostęp 11 sierpnia 2026) · Wikipedia, „Direct-to-film printing” — przebieg procesu DTF (dostęp 11 sierpnia 2026) · praktyka produkcyjna shirtme.pl — parametry sublimacji, zalecenia prania i obserwacje dotyczące wad nadruku. Wpis nie zawiera kwot — aktualne wyceny są w kreatorze. Aktualizacja: 11 sierpnia 2026.

Spodobał Ci się artykuł? Udostępnij
Chcesz taki nadruk u siebie?

Zaprojektuj własną koszulkę w kreatorze albo zamów wycenę dla firmy - odpowiadamy tego samego dnia.

Zaprojektuj koszulkę

Przeczytaj również

Więcej artykułów z bloga ShirtMe